ரசனை என்பது நிச்சயம் ஆண்பால்தான்!!!

அழகு என்பது பெண்பால் என்றால்

ரசனை என்பது நிச்சயம் ஆண்பால்தான்!

மிக சாதாரனமாக‌ வசீகரிக்கும் ஒன்றைகூட ஆண்கள் ரசிக்க ஆரம்பித்துவிடுகிறார்கள். பெண்களின் ரசனை அமைதியானது என்றால் ஆண்களின் ரசனையோ ஆழமானதாக இருக்கிறது….குறிப்பாக பெண்களை ரசிப்பதில். பெண்கள் ஆண்களால் ரசிக்ககூடியவர்களாகவே படைக்கப்பட்டுள்ளனர். பெண்ணும் ஆணின் ரசனையாலேதான் அழகாக்கப்படுவதாக கருதுகிறேன். நம்மைவிட நமக்கு எது பொருத்தமாக இருக்கிற‌து என்பதில் இவர்களின் தேர்வு மிக அழகானதாக உணர்கிறேன். என் வாழ்வில் எனக்கு கிடைத்த ஆண்கள் அனைவருமே ரசனைமிக்கவர்கள் என்பதில் எப்போதும் எனக்கு பெருமை உண்டு. அப்பாவில் ஆரம்பித்து தம்பிகள், கஸின்கள், கல்லூரி நண்பர்கள், என்னவர் என அனைவருமே நல்ல ரசனை உணர்வு படைத்தவர்கள்தான்.

நான் பிறந்ததில் இருந்து இன்றுவரை என் செயல்கள் அனைத்தையும் ரசித்துக்கொண்டு இருப்பவர்… ஸ்கூல் யூனிஃபார்மில் இருந்து சுடிதாருக்கு மாறிய போதும் சரி, திருமணக்கோலத்தில் என்னை கண்ட போதும் சரி என்னை பார்த்து பார்த்து ரசித்து மகிழ்ந்த என் அப்பா………

அக்கா உனக்கு இது நல்லாயில்ல, இது நல்லா இருக்கும் என்பதாகட்டும், அதுவரை ப்யூட்டி பார்லர் போகாத நான் தோழியின் ஆலோசனைபடி என் நிச்சயதார்த்தம் அன்று மேக்கப் போட்டுகொண்டு வந்து நின்ற போது, ‘நீ சாதாரனமாவே நல்லாயிருப்பியே’ என்று சொன்ன‌ இவர்களின் விருப்பப்படி ப்யூட்டி பார்லர் போகாமலே திருமணத்திற்காக‌ நானே என்னை அலங்கரித்துக்கொண்ட போது ‘ஆங் இதுதான் எங்க அக்கா’ என சொல்லி என்னை மகிழ்வித்த தம்பிகள், கஸின்கள்………

நட்பின் உரிமையில் உனக்கு இதுதான் எடுப்பா இருக்கு, இந்த ஹேர் ஸ்டைல் நல்லா இல்ல, இந்த செருப்புதான் உன் காலுக்கு அழகா இருக்கு என சொல்வதில் ஆரம்பித்து, புரியும் செயல்கள் அனைத்தையும் உடன் இருந்து ரசித்து, இவர்கள் இத்தனை கூர்மையாக கவனிப்பார்களா, இவ்வளவு ரசனைமிக்கவர்களா ஆண்கள் என உணர்த்திய எனது கல்லூரி நண்பர்கள்……

என்னை ரசித்து பின் என் சின்ன சின்ன செயல்களையும் ரசித்து, இந்த பிறவியை ரசித்து வாழ்ந்திட இறைவன் எனக்களித்த வரமாக நான் நினைக்கும் என்னவர்……

இவர்களை தொடர்ந்து இன்று நான் சந்தித்து வரும் இனைய நண்பர்கள்.... இவர்களை பற்றி என்ன சொல்வது!!! நான் வரைந்த சித்திர பெண்ணழகை ரசித்து வர்ணித்து இவர்கள் எழுதிய கவிதைகள் படியுங்கள், உங்களுக்கே புரியும்... ஆண்கள் எவ்வளவு ரசனை மிக்கவர்கள் என்று. ஓவிய பெண்ணிற்கே கவிதையால் உயிர் கொடுக்க‌ நினைக்கும் ஆண்கள் இவர்கள். இப்பொழுது சொல்லுங்கள் தோழிகளே, ரசனை என்பது நிச்சயம் ஆண்பாலாகத்தானே இருக்கமுடியும்!!!

துப்பட்டா தேவதை

தென்றல் காற்றில்

பறக்கும் பார்வையை

வீசி செல்லும்

யார் இந்த

தேவதை

துப்பட்டா

தாரிகை !!!

                 …சிவா

துப்பட்டா என்னும்

என் தேவதையின் சிறகுகள்

பறக்கத்தானே செய்யும்..

                        …ப்ரியமுடன் வசந்த்

துப்பட்டாவில் படபடக்குதென் உசிரு

உன் பார்வை பட்டு(ப்) புள்ளியானேன்

கட்டிக் கொள்ளு இல்லைக் கண்ணை மூடு! :)

                                                                 …பாலன்

தேவதைக்கு இறகு இருக்குமாம் - பறக்க

ஆனால் பார்தவர்கள் யாரும் இல்லை

இன்று

உன் வண்டியில் நீ வரும் போது

காற்றில் பறந்த உன் துப்பட்டா - என்

கண்ணுக்கு தெரிந்தது அது இறகாக

                                                            …புதுவை சிவா

 

ராத்திரி வானின் ஒரு துண்டை

ரகசியமாய் திருடிவந்து

துப்பட்டா செய்திருக்கிறாய் காற்றில்

துடித்து பகல் வானத்திடம்

ஒழுங்கு காட்டுகிறது உன் துப்பட்டா...

                                                                     …சீமான்கனி

சுருண்டு நெளிந்து நீண்டு விழும்

கூந்தல் அருவியில்

சிக்கிக் கொள்ளும் ஒரிதழாவாவது

மாறேனோ?

                                      …பாலாஜிசரவணா

பாவையின் பார்வையிலே

பொய் கோபம் தெரியுதடி

கோவலன் நானிலையோ

கோபிக்க மாட்டாயோ

                                  …தினேஷ்குமார்

குளிர் நிறை கண்கள்

மடல் விசுறும் போதும்

தேன் இனிக்கும் உதட்டில்-தீந்

தமிழ் நழுவும் போதும்

காணமுடியா இடை

தாளமிடும் போதும்

காற்றிலே சேலை
வானவில்லான போதும்

நான் செத்து செத்து பிழைக்கிறேன்

உனை தொட்டுவிட துடிக்கிறேன்

                                                              …யாதவன்

 

ஒ பெண்ணே எனக்கு மட்டும்

உயிர் கொடுக்கும் சக்தியிருந்தால்

நொடியில் உன்னை என்னவளாக

மாற்றியிருப்பேன் .காலந்தோறும்

கவிபாடியிருப்பேன் இப்படி ஒற்றை

கவியில் புலம்ப வைத்து விட்டாயே..!!

                                                                       …ஜெய்லானி

ஜில்லுன்னு ஒரு பயணம்!

      தொடர்ந்து வந்த இரண்டு நாள் விடுமுறையை இருவருமாக ரசித்து கழிக்க இம்முறை நாங்கள் தேர்ந்தெடுத்த இடம் Fontaine de Vaucluse..... பசுமையும் குளிர்ச்சியும் நிறைந்த அழகான இடம்.

மே மாதம் தொடங்கிய நிலையிலும் சரியான சூரிய வெப்பம் இல்லாமல் அந்த இடமே குளிர்ச்சியாக இருந்தது. சுற்றிலும் பசுமை என்று நம் தென் இந்தியாவின் கேரளாவை நியாபகப்ப‌டுத்தியது, தென் பிரான்ஸின் இந்த ஒக்ளிஸ்(Vaucluse).

அரசு விடுமுறை நாள்(1st May) என்பதால் சிறுவர்கள் பெரியவர்கள் என்று ஓரே கூட்டம்தான். வயதான சில பெரியவர்கள் கூட‌ பயமோ தயக்கமோ இன்றி மலைப் பாறைகளை தட்டு தடுமாறி ஏறினார்கள். அவர்களை தொடர்ந்து நாங்களும் பாறைகளை கடந்த போது அங்கு எந்த ஒரு சலனமும் இன்றி அமைதியாக இருந்தது  நீரோடையின் ஊற்று.

நீரோடையுடனே... Crystal Gallery, Painting Gallery மற்றும் மிடில் ஏஜ் பீரியட்டில் தாள்கள் செய்ய உருவாக்கப் ப‌ட்ட தொழிற்சாலை என்று இந்த இடம் மேலும் சில சிறப்பு அம்சங்களை கொண்டிருந்தது.

அங்கு இருந்து ஒவ்வொரு மணி துளியும் ஜில்லுன்னு சுகமான‌ ஒர் உணர்வு. கட்டுக்கடங்காமல் ஓடிக்கொண்டு இருந்த தண்ணீரை போலவே மனதும் கட்டுபாடுகள் அற்ற குழந்தையாய் துள்ளி திரிந்தது.

இதற்குமேல் அதன் அழகினை நான் சொல்வதை விட, வாருங்கள் என்னுடன்….... அதன் பசுமையையும் குளிர்ச்சியையும் ஒன்றாக சேர்ந்து ரசித்திடலாம்.

கார்  பார்க்கிங் பக்கத்திலே அமைதியாக சென்ற நீரோடை...

ஹைட்ரோ பவர் டெவலெப்மென்டுக்காக பயன்படுத்தப்பட்டு இருக்கும்  வாட்டர் வீல்

ஓடையின் மேல் அமைந்துள்ள உண‌வு விடுதிகளுக்கு செல்ல அமைக்கப்பட்டிருந்த சிறிய பாலம்!

பாலத்தை கடந்ததும் அழகான பச்சை நிறத்தில் ஓடிக்கொண்டிருக்கும் தண்ணீர்.........

தண்ணீரில் சாகசம் புரிந்துக்கொண்டு இருப்பவர்கள்........

என்ன ஒரு நிறம்.... ?!

 கரையை ஒட்டி இருந்த பேப்பர் தொழிற்சாலை.

பேப்பர் செய்ய பயன்படுத்தப்ப‌ட்ட அக்காலத்து மர கருவிகள். அம்முறைப்படியே இங்கு இன்னும் தாள்கள் செய்கின்றார்க‌ள். இதன் பக்கத்திலேயே பல விதமான பேப்பர்களை கொண்டு மிக பெரிய ஹாலில் எக்ஸிபிஷன் நடந்தது. ஃபோட்டோ எடுக்க தடைச் செய்யப‌ட்ட இடம் என்பதால் அதை படம் எடுக்க முடியவில்லை.

 

அங்கிருந்து வெளியே வரும் நம்மை மீண்டும் வரவேற்று கொள்கிறது பசுமை!

அப்படியே தன்ணீரில் விழுந்து கும்மாள‌ம் போட மனசு துடிக்கிறது இல்லையா... ஆனால் தண்ணீரில் காலைக்கூட வைக்க முடியாத அளவில் குளிர்!

 இதன் அழகில் மயங்கிவிட‌... இதற்குமேல் வார்த்தைகள் வரவில்லை!

ஓடையின் அழகை ரசித்துக்கொண்டே  பாறைகளையும் கடந்து இப்போது நாம் வந்து சேர்ந்து இருக்கும் இடம்... ஓங்கி உயர்ந்து நின்ற மலையடிவாரத்தில் இருக்கும் ஊற்று. பார்ப்பதற்கு கண்ணாடி போல் இருக்கின்றது இல்லையா!

நடந்து நடந்து சற்று களைத்துவிட, பசியும் எடுத்துவிட்டது அல்லவா.... சாப்பிட இடம் தேட... இதோ கிடைத்து விட்டது ஓடையின் பக்கத்திலேயே!

ஜில்லுன்னு இருந்தாலும் அதுவே சுகமாக இருக்க ஓடையின் ஓரமாக அமர்ந்து சாப்பிட நமக்கு துணையாக வந்து சேர்ந்துக்கொண்டது இந்த‌ வாத்துக்கள்.

கடைசியாக பூக்களுடன் விடைபெற்று கொள்வோம்.

ஜில்லுன்னு ஒரு பயணம்.... எப்படி இருந்தது? தண்ணீரிலே இருந்திட மனசு ஏங்குகிறதா? எனக்கும் கூட அன்று அந்த இடத்தை விட்டுவர‌ மனமே இல்லாமல்தான் கிளம்பினேன்.

அங்கிருந்து மீண்டும் பக்கத்தில் இருக்கும் St. Remy என்னும் இன்னொரு ஊருக்கு பயன‌மானோம். அந்த ஊருக்கு என்று ஒரு சிற‌ப்பு அம்சம் இருக்கிறது. அது என்ன என்பதும், அங்கு எடுத்த படங்களுடனும் அடுத்த பதிவில் சந்திக்கிறேன்.

மீண்டும்....மீண்டும்.....!!!

மீண்டும் ஒரு விருது!

  இந்த வைர‌ விருதை வடிவமைத்து வழங்கிய ஜெய்லானிக்கு நன்றிகள் பல!

******************************

மீண்டும் அதே இடம்!

       இரண்டு வாரம் முன்பு வரை இங்கு டிவியில் இதுதான் ஹாட் நியூஸாக இருந்தது. Islandல் எரிந்துக்கொண்டிருந்த எரிமலையின் காரண‌மாக அந்நாட்டில் மட்டுமன்றி வானம் எங்கும் பரவிக்கொண்டிருந்த புகைமண்டலம் சில ஐரோப்பிய நாடுகளையும் சூழ்ந்துக்கொள்ள, சில நாட்களாக இங்கு( பிரான்ஸ்) நாடும் முழுதும் விமான போக்குவரத்து Paralysed ஆனது. கடந்த திங்கள் அன்று என் வீட்டு எதிரில் வானம் மேகமூட்டதுடன் இருண்டு போய் இருந்ததைப் பார்த்து அந்த எரிமலையின் புகையால்தானோ இப்படி என்று நினைத்தேன். ஆனால் நல்ல வேளை இவ்வளவு தூரம் வர விடாமல் காற்று அந்த புகைமண்டலத்தை கலைத்து விட்டது. எப்பொழுதும்  அதிசயமாகவே காட்சி அளிக்கும் வானம் இம்முறை இப்படி கறுத்திருந்தாலும் எனக்கு மிகவும் பிடித்திருந்தது! இருண்டுபோனாலும் வானம் அழகாகத தோன்ற மீண்டும் என் வீட்டில் இருந்து ஜன்னல் வழியாக எடுத்த‌ படம்! 

இதேப்போல் என் வீட்டு எதிரில் இருந்து எடுத்த சில‌ படங்கள் இங்கே!!!

பனி மலைகளினூடே… ஒரு பயணம் (புகைப்படங்கள்)!!!

            

      மார்ச் மாதம் சென்று வந்த பனி மலைகளினூடே… ஒரு பயணம்  புகைப்படங்களுடன்! எடுத்து சென்ற போட்டோ கேமிரா பேட்டரி தீர்ந்து பழி வாங்கி விட அனைத்து படங்களுமே செல்போனில் எடுத்தது.

பனியை நோக்கி செல்லும் பயணம்...

பார்ப்பதற்கு ஏதோ எதிரிலே இருப்பது போல் தோன்றினாலும் போக போக போய் கொண்டே இருந்த சாலை!

சற்று நெருங்கிய‌ பின் எடுத்தது....

வளைந்த மலைபாதைக்கும் எதிரில் தெரியும் பனிசிகரத்திற்கு இடையே மிக பெரிய பள்ளத்தாக்கு. கேமிராவின் வழியே பார்த்த போது ஏதோ தொட்டு விடும் தூரம்தான் தெரிந்தது!

1600m altitude அறிவிப்பு பலகையை தாண்டியதும் அதன் உச்சிக்கு செல்ல ஆரம்பித்த சாலை!

 

சாலையில் வாகனங்கள் செல்ல வசதியாக ஒதுக்கி விடப்பட்ட பனிக்கட்டிகள்!

ஓடும் காரில் இருந்தபடியே  பறக்கும் விமானத்தை எடுத்தது. கண்ணாடி வழியாக எடுத்தும் ப‌டம் நன்றாக வந்த திருப்தியால்  செல்லுக்கு செல்லமாய் ஒரு முத்தம்!

வெயில் பட்ட இடங்கள் மட்டும் பனி கரைந்து திட்டு திட்டாக பச்சையும் வெள்ளையுமாக காட்சியளித்த மலைகள்!

வெண்மையான மணற்பரப்பில் வளர்ந்துள்ளதை போலிருந்த மரங்கள்!

உச்சியை அடைந்தபோது சுற்றிலும் வெண்மைதான்!

மேகங்களற்ற வானம் நீல நிறத்திலும்.... பூமி வெள்ளை நிறத்திலும்.... வெறும் இரண்டே நிறங்களில் கூட இத்தனை அழகா!!!

வழக்கம் போல் எனது கிறுக்கல்... என்னவருக்காக!

எழுதுவதற்கு குச்சிகள் ஏதும் கிடைக்காத நிலையில் க்ளவுஸ் கூட இல்லாத எனது விரலால் எழுதிவிட்டு அடுத்த சில நிமிடங்கள் வலியால் துடித்துக்கொண்டு இருந்தேன்!

சுருக்கங்கள் இல்லாத வெள்ளை போர்வையாய் இருந்த பனியில் நாங்கள் இருவரும் நடந்து நடந்து ஏற்படுத்திய கால் தடங்கள்!

தெரியவில்லை?! எப்படி தானாகவே இப்படி ஒரு கலரில்...படம் வந்தது என்று!

இது வேறு யாரும் இல்லைங்க. நாங்களேதான்!

 காதலில் கரைந்து... பனியில் உருகிய போது என்னவர் எடுத்தது!

மன்னிப்பாயா…….

   
    காதலை நாம தேடி போகக்கூடாது தானாவே அது நம்ம தேடி வரனும்........ விண்ணைதாண்டி வருவாயாவில் சிம்பு சொன்ன மாதிரி இந்த பாட்டு நல்லா இருக்குமா கேட்டு பார்க்கனும் அல்லது கேட்க கேட்க பிடிக்கும் என்றில்லாமல் ஒரு இனிமையான பாட்டு முதல்முறை கேட்கும்போதே தானாகவே மனதில் நுழைந்துக்கொள்ள வேண்டும். .......இதமாக இதயத்தை வருட வேண்டும்.


நல்ல இசை, பாடிய‌வரின் குரல் இனிமை இவற்றுடன் பாடல்வரிகள் கொண்டே எப்பொழுதும் ஒரு பாடலை நான் ரசிக்கின்றேன். அப்படி நிறைய பாடல்கள் இருந்தும் தற்பொழுது என் மனதினை தொட்ட பாடல் மன்னிப்பாயா. பிடித்திருந்து விட்டு விலகிக்கொண்ட ஒரு பெண்னின் மன நிலையை அழகாக உணர்த்தும் பாடல். கேட்ட முதல் முறையே பிடித்துவிட்டது, குறிப்பாக பாடல் வரிகள் என்னை கவர்ந்துவிட்டது. ஒவ்வொரு முறை கேட்குபொழுது அந்த பாடலில் மூழ்கி நான் என்னை மறக்கிறேன்.


இந்த பாடலின் சிறப்பே இடையே வரும் திருக்குறள்கள் தான்.எவ்வளவு பொருத்தமாக இருக்கிறது.தாமரை அவர்களின் வரிகளை மேலும் மெருகேற்றுகிறது.

அன்பிற்கும் உண்டோ அடைக்குந்தாழ் ஆர்வலர்
புன்கணீர் பூசல் தரும்

காதலை(காதலனை)நினைத்து சிந்தும் கண்ணீர் போதுமே காதலை காட்டிக் கொடுத்து விட.........

அன்பிலார் எல்லாம் தமக்குரியர் அன்புடையார்
என்பும் உரியர் பிறர்க்கு

காதல் வந்தாலே தனக்கென எதையும் வைத்து கொள்வார்களா காதலர்கள்………

புலப்பலென சென்றேன் புல்லினேன் நெஞ்சம்
கலத்தல் உறுவது கண்டு

காதலில் இதயமும் இதயமும் இணைவதுதானே அழகு........

பெண் :
கடலினில் மீனாக இருந்தவள் நான்
உனக்கென கரை தாண்டி வந்தவள் தான்
துடித்திருந்தேன் தரையினிலே
திரும்பிவிட்டேன் கடலிடமே……….

ஒரு நாள் சிரித்தேன்
மறு நாள் வெறுத்தேன்
உனை நான் கொல்லாமல்
கொன்று புதைத்தேனே
மன்னிப்பாயா மன்னிப்பாயா
மன்னிப்பாயா…….

(ஒரு நாள்…)

ஆண் :
கண்ணே தடுமாறி நடந்தேன்
நூலில் ஆடும் மழையாகி போனேன்
உன்னால்தான் கலைஞனாய் ஆனேனே……

தொலை தூரத்தில் வெளிச்சம் நீ
உனை நோக்கியே எனை ஈர்க்கிறாயே……..
மேலும் மேலும் உருகி உருகி
உனை எண்ணி ஏங்கும்
இதயத்தை என்ன செய்வேன்
ஓஹோ உனை எண்ணி ஏங்கும்
இதயத்தை என்ன செய்வேன்.........

பெண் :
ஓடும் நீரில் ஓர் அலைதான் நான்
உள்ளே உள்ள ஈரம் நீதான்
வரம் கிடைத்தும் தவர விட்டேன்
மன்னிப்பாயா அன்பே……….

ஆண் :
காற்றிலே ஆடும் காகிதம் நான்
நீதான் என்னை கடிதம் ஆக்கினாய்
அன்பில் தொடங்கி அன்பில் முடிக்கிறேன்
என் கலங்கரை விளக்கமே

(ஒரு நாள்…)

பெண் :
ஏன் என் வாழ்வில் வந்தாய் கண்ணா நீ ?
போவாயோ கானல் நீர் போலே தோன்றி………
அனைவரும் உறங்கிடும் இரவெனும் நேரம்
எனக்கது தலையணை நனைத்திடும் நேரம்………

(ஒரு நாள்…)
(கண்ணே…)


மேலும் மேலும் உருகி உருகி...உனை எண்ணி ஏங்கும் இதயத்தை என்னை செய்வேன் ?
மேலும் மேலும் உருகி உருகி...உனை எண்ணி ஏங்கும் இதயத்தை என்னை செய்வேன் ?

ஒ...உனை எண்ணி ஏங்கும் இதயத்தை என்ன செய்வேன் ????????????

« ஏன் என் வாழ்வில் வந்தாய் கண்ணா நீ ? » என்ற ஒற்றை வரியில் அவளின் மொத்த காதலும் « வரம் கிடைத்தும் தவர விட்டேன் » என்பதில் அவளின் புலம்பலும் « மன்னிப்பாயா » என்று கேட்பதில் காதல் வலியும் நன்றாகவே உணரமுடிகிறது.


ஜெஸ்ஸி மாதிரி இன்னும் எத்தனை பெண்கள் மன்னிப்பாயா என்று கேட்டு இருக்கிறார்களோ அல்லது கேட்டுக் கொண்டிருக்கிறார்களோ....?!

இதமாக...ஒரு பயணம்!

          சாதாரனமாகவே என்னைச் சுற்றி இருக்கும் அனைத்திலும் அழகு என்ற ஒன்றை தேடுபவள்… அதை கண்டு ரசித்து மகிழ்பவள். அதிலும் தானாகவே இயற்கையை கண்டுகளிக்க ஒரு வாய்ப்பு வந்தால்... அப்படி ஒரு நாள், எனக்கு நேற்று கிடைத்தது. அதுவும் ஆல்ப்ஸ் மலைகளை காண்பதற்கு.

மிக உயரமான மலைத்தொடர்கள்…ஒவ்வொன்றும் ஒவ்வொரு விதமாக… சறுக்கலான பாறைகள்… பயங்கரமான பள்ளத்தாக்குகள்… அதன், ஒரு பக்கமாகவே தொடர்ந்த வந்த (பச்சையும் நீல நிறமுமாக) அழகிய ஏரி… குறுகிய சாலைகள், நடுங்க வைத்த குளிர் என்று நேற்றிய பயணம் மனதிற்கு இதமாக இருந்தது.

ஒவ்வொரு மலைகளையும் கடக்கும்போது இடையிடையே சின்ன சின்ன கிராமங்களைப் பார்க்க முடிந்தது. அவற்றிர்க்கென்று இருக்கின்ற தனித்தன்மையை இன்னும் இழக்காமல் இருப்பதை பார்க்க சந்தோஷமாக இருந்தது.

மலையடிவாரத்தில் இருந்து ஆரம்பிக்கும் சாலை வளைந்து வளைந்து, மலைகளைச் சுற்றியபடி உயரத்தில் செல்ல, சொல்ல முடியாத ஒரு பயம் மனதிற்குள் வந்து சென்றது. அதிலும் ஒவ்வொரு மலையாக கடக்கும்போதும் கீழிருந்து மேலே, மேலிருந்து கீழேவென்று சென்ற சாலையில் பயணிக்கும்போது ஏற்பட்ட உணர்வை என்னவென்று சொல்வது...அப்படி ஒரு த்ரில்.

மலைகளின் உச்சுக்கு சென்றபோது கண்ணுக்கு எட்டியவரை மனித நடமாட்டமே இன்றி, சுற்றிலும் மலைகள்... மலைகள்… மலைகளை தவிர எதுவுமில்லை. என்னவோ இந்த உலகத்தில் யாருமே(என்னையும், என்னவரையும் தவிர) இல்லாததை போன்ற ஒரு த்ரில்லான அனுபவமாக இருந்தது.

இன்னும் சில நாட்களில் குளிர்க்காலம் ஆரம்பமென்பதால் ஆங்காங்கே மலைகளின் மேல் பனிக் கொட்டிக் கிடந்தது.

சாலைகளின் ஓரத்திலிருந்த மரங்களைப் பற்றி சொல்லியே ஆகவேண்டும். தற்பொழுது இலையுதிர் காலம் என்பதால் உதிரும் தருவாயில் இருந்த இலைகளின் அழகினை சொல்வதற்கு வார்த்தைகள் போதாது. பூக்களின்றி இருக்கும் மரங்கள் கூட இத்தனை அழகா…. இருக்கும் என்பதை அங்கே தெரிந்துக்கொண்டேன். பச்சை, ஊதா , மஞ்சள், ஆரஞ்சு, சிகப்பு, சாக்லெட்கலர்…. என ஒவ்வொரு மரமும் ஒவ்வொரு நிறத்தில் இருந்தது. சாலையின் ஓரத்தில் காரை நிறுத்த முடியாமல் போனதால், அந்த மரங்களை எல்லாம் புகைப்படம் எடுக்க வேண்டுமென்ற என் ஆசை நிறைவேறவில்லை. அப்படி இருந்தும் ஓடும் காரில் இருந்தப்படியே ஒன்றே ஒன்று…

என் மனது மட்டுமல்ல சந்தோஷத்துடன் எனது கேமரவும் அந்த அழகியக்காட்சிகளை பதிவு செய்துக்கொண்டது.

இயந்திரத்தனமான வாழ்வில் இருந்து விடுப்பட்டு மாதம் ஒரு முறையாவது இப்படி சென்றுவர வேண்டும் என்ற முடிவுடன், என்னை புதிப்பித்துக் கொடுத்த இயற்கைக்கும்..... அழகாக கவனமாக கார் ஓட்டிச் சென்று, கார் நிறுத்தக்கூட வசதியில்லாத இடங்களிலும் எனக்காக காரை நிறுத்தி போட்டோ எடுக்க உதவிய என்னவருக்கும்......  நன்றி சொல்லிக்கொண்டே சுத்தமான காற்றை சுவாசித்து வந்த திருப்தியுடன் இரவு உறங்கச் சென்றேன்.